Stef vond mensen met dezelfde interesses in de kunstklas Creatief Schrijven

Superhelden

‘Als kind was Stef al dol op verhalen verzinnen. Hij bedacht allerlei fantasiewerelden en scenario’s die hij naspeelde met zijn vriendjes en broers,’ vertelt Diana, de moeder van Stef. ‘En hij las ontzettend veel,’ vult John, Stefs vader, aan. ‘Ik was vooral gek op superhelden en bedacht zelf nieuwe personages, dat waren vaak variaties op de hulk,’ herinnert Stef. Op de middelbare school begon hij met het schrijven van een eigen boek, een mix van fantasy en sciencefiction, waarin ruimtevaart een grote rol speelt. ‘Ik schrijf er inmiddels al jaren aan en krijg steeds beter voor ogen hoe ik het verhaal wil hebben.’

Thuis schrijven

Vorig najaar hoorden Stef en zijn ouders via Autismepunt over de cursus Creatief Schrijven, onderdeel van de reeks kunstklassen bij het CKE. Diana: ‘Zijn toenmalige begeleiders wisten dat Stef graag schrijft, daarom leek het hen echt iets voor hem.’

Stef volgde eerder al een thuiscursus Roman Schrijven. Diana: ‘Hij mailde na elke les zijn huiswerk naar de docent, die dit dan nakeek en terugstuurde. Dat moment van opsturen vond hij reuzespannend, maar de feedback deed hem heel goed. De docent was erg positief over zijn verhalen.’

Onder de mensen

Naast dat Stef graag meer wilde leren over creatief schrijven, had hij nog een ander belangrijk doel voor ogen. ‘Ik wilde graag meer onder de mensen komen,’ vertelt hij. ‘Deze kunstklas leek me een goede manier om dat te doen.’ Kunstonderwijs is niet altijd goed toegankelijk voor mensen met autisme, weten Stef en zijn ouders. Diana: ‘Nadat Stef zijn middelbare schooldiploma haalde, zat hij vooral thuis. Hij wilde wel activiteiten ondernemen, maar nieuwe dingen leveren ook veel spanning op en daar is niet overal begrip voor.’

Hoge lat

John heeft veel bewondering voor zijn zoon: ‘Stef is erg streng voor zichzelf. Hij wil altijd nieuwe dingen proberen, ook als hij ze spannend vindt. Dat vind ik heel goed van hem, maar soms maakt hij het zichzelf daarmee ook moeilijk.  Hij legt de lat hoog en wil graag alles goed doen.’

Stef herinnert zich de eerste bijeenkomst van de kunstklas nog goed. ‘Die was inderdaad heel spannend. Ik was overweldigd door alle nieuwe mensen. Daarbij kwam ik ook meteen in een lastige situatie terecht, want ik kwam als laatste het lokaal binnen en iedereen had al een plekje gekozen. Ik was bang om zomaar naast iemand te gaan zitten, want wat als diegene dat helemaal niet leuk vond?’ Ondanks alle zenuwen, bleef Stef de hele les meedoen. ‘Ik dacht: als ik nu weg ga, durf ik de volgende keer misschien niet terug te komen.’

Steeds minder gespannen

Heel anders was het gevoel tijdens de laatste bijeenkomst in december. Diana: ‘Ik merkte in de loop van de weken, wanneer ik Stef wegbracht en ophaalde, dat hij steeds minder gespannen was. Dingen die eerst ondenkbaar waren, deed hij nu zonder zich er al te druk om te maken. In de laatste les heeft hij ook nog een belangrijk doel bereikt…’ Stef: ‘Ik heb een stuk van mijn eigen werk voorgelezen. Dat wilde ik al lang graag doen en in de laatste les heb ik het gedurfd. Een mooi moment!’

Grote stappen

Na afloop van de eerste kunstklas, is Stef een tweede kunstklas Creatief Schrijven gaan volgen. Ook gaat hij tegenwoordig naar dagbesteding. In zijn doel om meer onder de mensen te komen, heeft hij dus grote stappen gezet. Stef: ‘Het is fijn om omringd te worden door mensen met dezelfde interesses. En ik merk dat ik dingen die ik tijdens de lessen heb geleerd, nu ook meeneem in het schrijven van mijn boek!’